بانوی تاجیک در تبریز: ایران مادر است

معصومه درخشان: دختربچه هایی با لباس محلی رنگی با طرح های متنوع و متفاوت از همدیگر، با رنگ های شاد و کلاهی تاج شکل که بر سر دارند از همه مردمی که برای تجمع شبانه به میدان ساعت تبریز آمده اند متفاوت و متمایز شده اند.

پسرکوچولویی که کنارشان است شیطنت کرده و این طرف و آن طرف می دود. یکی از دخترها صدایش می کند تا دورتر نشود از نحوه حرف زدنش متوجه می شوم اهل تبریز نیستند.

از نحوه لباس هایشان حدس می زنم از هموطنان استان های جنوبی شاید استان سیستان و بلوچستان باشند. ولی تمام حدس هایم اشتباه است.

جلوتر می روم و دستم را به نشانه دوستی جلو می برم تا با دختربچه ها دوست شوم دست می دهیم.

دختربچه ها سه خواهرند که پرچم ایران را در دست تکان می دهند، خواهر بزرگتر پرچم ایران را روی دوش خود انداخته و با دست نگه داشته.

دو دختر بچه صورت هایشان را به رنگ پرچم نقاشی کرده اند.

پدر و مادرشان جلوتر می آیند.

پدر خودش را ” فرزاد دهداروند” اصالتا بختیاری و اهل مسجد سلیمان و همسرش را خانم “مژگان حسن وا” اهل تاجیکستان و اهل تسنن حنفی اعلام کرده و می گوید: چند سالی برای کارکردن در تاجیکستان بودم که با همسرم آشنا شده و بعد ازدواج کردیم.

آقای دهداروند با اشاره به حضور خانوادگی در تجمع شبانه میدان ساعت تبریز می گوید: من به کشورم خیلی تعصب دارم و معتقدم در ۳۰۰ سال گذشته نه عزت داشتیم و نه اقتصاد.

در شرایط فعلی به لحاظ تحریم ها شاید وضع اقتصادی خوبی نداشته باشیم

ولی آقای سید علی خامنه ای رهبر شهید ما عزت و احترامی برای کشور ما ایجاد کرد که بعد از دوران صفوی واقعا همچین بزرگی و عزت در دنیا نداشتیم.

باید همه دنیا بدانند ایران چندین هزار سال پیش از این بوده ، اکنون هست و بعد از این هم خواهد بود و هر کس به ایران چشم طمع داشته باشه شکست می خورد.

از رهبرشهیدمان با احترام یاد کرده و اضافه می کند: بهتر است به نکته ای اشاره کنم

در کشور ما همیشه بین ملی گرایی و مذهب اختلاف وجود داشت.هنر آقای خامنه ای این بود که کشور ما را ملی مذهبی کرد.

یعنی فردی که سیاووش و سهراب دارد ابوالفضل و حسین( ع) هم دارد.

این هنری است که رهبر ما انجام داد و ابن جمعیت که به خیابان می آیند شاید بعضی‌ها ملی گرا باشند و بعضی هم مذهبی و همه آنها برای کیان ایران تا آخرین لحظه تلاش می کنند.

عاشق ایرانم

خانم “مژگان حسن وا ” که اصالتا اهل تاجیکستان است حرف هایش را به طور کوتاه از عشق به ایران آغاز می کند: من عاشق ایرانم. خیلی به کشور ایران و آقای خامنه ای علاقه دارم و همیشه صحبت های ایشان را می شنیدم.

شما مردم ایران قدر کشورتان و نعمت هایی که دارید را قدر بدانید

وقتی می خواهد خبر شنیدن شهادت رهبرشهیدمان را تعریف کند چهره اش غمگین می شود و با لرزشی که در صدایش مشخص می شود می گوید: خبر شهادت آقای خامنه ای را از تلویزیون شنیدم. خیلی متاثر و ناراحت شدم. خیلی رهبر شجاعی بود.

دوباره تاکید می کند: ایران مادر است،ایران را از دست ندهید. نعمت هایی که در ایران است در جاهای دیگر دنیا وجود ندارد.

حرف هایش که تمام می شود اسم دخترها و پسرش را می پرسم.

خدا چهار دختر به نام مریم ، چکاوک ، روشا ، پروشات و یک پسر به نام علیسان به ما هدیه داده است. البته دختر بزرگم پیش مادربزرگش در خانه است.

در پایان حرف هایمان پدر خانواده ما را به یک خاطره مهمان می کند خاطره تولد و نامگذاری پسرش.

“خدا چهار دختر به ما هدیه داده. همسرم خیلی دوست داشت پسر هم داشته باشیم

ولی برای فرزند دیگر تصمیم نداشتیم.

همسرم کلاس قرآن می رفت ولی با ائمه اطهار آشنایی نداشت.

یک روز سرکار بودم همسرم زنگ زد گفت دیشب خواب دیدم رفتم تاجیکستان یه بچه ای بغلم هست. خانم زیبارویی گفت: بیا بچه ت بردار و

اسمش بذار حمزه، گفتم اسم حمزه را دوست ندارم.گفت اسش بذار محمد، گفتم اسم بچه برادرم محمد هست.

گفت اسمش بذار علی و برای همه بستگان و همسایه ها از علی صحبت کن تا همه علی را بشناسند

راستش ما این خواب را جدی نگرفتیم چون برنامه ای برای بچه دار شدن مجدد نداشتیم. بعد از یک سال همسرم باردار شد و این خواب مجدد به یادش آمد.

همسرم به همه دوست و آشنا گفته بود که این بار فرزندم پسر است.

همسرم سه بار سونوگرافی رفت ولی جنسیت هنوز مشخص نشده بود ولی

من ناراحت بودم که هنوز جنسیت مشخص نیست به همه اعلام کردی شاید این بار هم دختر بود و باعث تمسخر و مضحکه اطرافیان می شویم.

ولی خدا به ما فرزند پسری عطا کرد و اسمش را علیسان گذاشتیم.

روزی که جنسیت مشخص شد همسرم با شوق زنگ زد و گفت من مطمئن بودم این بار فرزندم پسراست.

همسرم از آن زمان به ائمه اطهار از جمله امام رضا( ع) ، امام علی( ع) و امام حسین

( ع) خیلی علاقه پیدا کرده

مخصوصا که عاشق امام رضا علیه السلام است.”